Ben nu in Bandung, heb ff 5 minuutjes voordat we weer in de auto stappen. Na het berichtje in Bogor zijn we allemaal ziek geworden (toch te veel tahu en gado-gado). Na Bogor zijn we terug naar Jakarta gereden. Daar zaten we in een tres chique hotel dus we konden even helemaal bijkomen. Na 2 dagen Jakarta zijn we naar Bekasi gegaan. Dat is te vergelijken met Den Haag - Zoetermeer qua afstand, maar niet qua tijd. Het duurt uren om daar te komen. Op de weg zitten hier allemaal van die kamikaze typetjes. Even een voorbeeldje: De weg is een 2baans weg en we rijden gezellig met zijn 4-en naast elkaar + een aantal (zeg een stuk of 1000) scooters die overal tussen door glippen. Als jij vindt dat je voorrang hebt, dan ga je gewoon harder rijden en toeter je even. Ik heb origineel al 3x een bijna dood ervaring gehad!!!! Mocht je een aanrijding krijgen, dan stapt iedereen uit en loopt gewoon weg, stel dat de politie komt en je moet een boete betalen!!!!

Hier in Bandung gaat het precies zo. Het is alleen een stuk koeler dan in Jakarta. Wat ook weer positieve gevolgen heeft voor mijn haar. Het wil zowaar weer een beetje zakken en echt lijken op haar in plaats van dat het lijkt alsof ik een schaap heb bestolen. In Bandung zijn we naar de vulkaan geweest (Gudung nogwat, weet even niet meer hoe die heet) en hebben daarna gezwommen in water dat werd verwarmd door de vulkaan, dat is gewoon 42 graden, bloedheet! We gaan nu naar Puncak. Geen idee wat me daar weer te wachten staat, maar als het lukt ga ik weer schrijven. En nee Natalie, op het maken van foto’s van Esther met ‘raarhaar’ staat op dit moment iets wat lijkt op zeer zware lijfstraffen!!!!

Slamat Pagi!

Esther

Kijk es aan, toch nog een keer gelukt om achter de computer te zitten. Het is een heel gedoe hier en om de zoveel minuten word je er af geflikkerd, maar het is het proberen waard. Allereerst, we zitten nu in Bogor. Bogor is een stadje waar vroeger de rijke Nederlanders en de Gouverneur Generaal een buitenverblijf hadden. Tegenwoordig hebben de rijke Indonesiers en de Min. President hier een buitenverblijf (volgens mij hebben ze dat zo overgenomen). Het is hier wat koeler dan in Jakarta. Daar hebben we de eerste 3 dagen gezeten en daar deed zich iets merkwaardigs voor met mijn haar. Ik heb raar haar in Indonesie! Ik lijk een soort schaap met een persoonlijkheidsstoornis. Vanaf het moment dat ik het vliegtuig uit stap schieten de krullen er in, en niet van die leuke krullen, nee, ik word hier op straat echt na gestaard. Volgens mij hebben ze nog nooit een blanda met zulke idiote krullen gezien. En ik ben niet de enige die dat vindt, ook mijn kinderen en Guus beamen dat hetgeen ik nu op mijn hoofd heb zitten, zelfs een kleurenblinde lama zou laten verbleken van schaamte. En ik moet hier dus 3 weken mee rondlopen. Maar goed, alles went, ook het feit dat je er uitziet alsof je vol overtuiging elke ochtend je vingers in het stopcontact steekt.
Bogor, we hebben hier veel gezien. Vanmorgen een wandeling over de sawa gemaakt en door het dorp. We werden er stil van. Wat een armoede maar ondanks alles wel veel vrolijkheid. Bij het lopen over de dijkjes verdween mijn schoonmoeder even tussen de rijstplanten. Ze had zich verstapt en zakte tot over haar knieen in de modder. Kwam er niet meer uit, en ik moest zo lachen, ik kon haar niet helpen. Slipper kwijt natuurlijk, maar die werd later weer gevonden door een aardige meneer.
We hebben ook een theeplantage en een safaripark bezocht. Daar heb ik dus op die olifant gezeten, en Natalie, geloof me, zo’n olifant tussen je benen, daar word je niet vrolijk van. Morgen vertrekken we weer naar Jakarta voor een verjaardag. En dan 2 dagen later gaan we naar Bandoeng. Voor alsnog gaat het met de kiddies goed, ze kunnen tot 100 tellen in het indonesisch en vooral de dames laten nogal wat oploopjes ontstaan door hun ogen. Iedereen wil naar hun ogen kijken en aan hun haren zitten. Dat vinden ze allemaal wat minder, maar ook dat went. Nou, ik heb net een bord Gado-Gado, tahu telor en ayam pedis achter mijn kiezen en ga nu even uitbuiken.

Truste!

Esther

Heel snel een berichtje van Esther uit Indonesie.
We zijn goed aangekomen. De reis ging buitengewoon goed. Kinderen hebben zich heel goed gehouden. Heb ondertussen uitgevonden waar al die vrouwen van die Poolse werkmannen blijven, die gaan dus ook gewoon naar Indonesie. Ze zaten bij ons in het vliegtuig. Heb me verbaasd over deze dames. Wat hebben die lang haar en wat kunnen ze daar veel mee rommelen. De hele nacht door werden er vlechten en staarten gemaakt, dan weer los, dan weer vast (jullie begrijpen zeker wel dat ik niet heb geslapen onderweg he, ik heb alles meegemaakt!) In Indonesie zelf is het warm, al valt het me reuze mee. We hebben al veel gezien en gedaan, maar doen het, ook vanwege de warmte rustig aan. Ik loop de hele dag als een soort gestoorde juffrouw helderder met allerlei smeersels achter die kinderen aan. Een potje tegen zonnebrand, tegen muggen, tegen hoesten etc etc. We gaan nu ontbijten, ik heb gisteren op een olifant gereden (nooit meer!) en gaan vandaag een park bezoeken. Ik weet niet of het lukt om nog een keer te bloggen maar doe mijn best. Voor nu, de garoetjens!

Ben ondertussen weer thuis gekomen. Het is niet meer gelukt om te bloggen. We hebben het ontzettend druk gehad en ik heb me natuurlijk ongans genetwerkt. Zowaar een rustige nacht, redelijk geslapen en rond 4.00 uur geen douche gezien, dus dat werkte allemaal mee. ’s Morgens met de trein naar Reggio. Dit is een centrum waar kinderen van 2 tot 6 jaar worden opgevangen. Het zit, in vergelijking met Nederland, een beetje tussen een kinderdagverblijf en een peuterspeelzaal in. Kinderen kunnen daar rond 7.00 uur al gebracht worden en kunnen uiterlijk 20.00 uur weer worden opgehaald. Alles daar tussen in is (volgens mij) mogelijk. In dit centrum gaan ze uit van het kind. De gedachte is dat een kind met ‘100 talen’ wordt geboren en dat volwassenen er 99 vanaf halen. In Reggio proberen ze de kinderen ‘100 talen’ te laten behouden. Dit betekent dat in overleg met de kinderen bekeken wordt wat er die dag gedaan wordt. Kinderen hebben als het ware de regie en de volwassenen zorgen dat dit, enigzins begeleidt, uitgevoerd kan worden. Op zich ziet het er allemaal leuk uit maar wetende dat de kinderen in Italie vanaf hun 6e jaar 6 dagen in de week naar school gaan en dat dit een heel strak georganiseerde boel is, maakt je dan weer een beetje verdrietig. Ik weet niet wat humaner is, kinderen vanaf hun 2e jaar stukje bij beetje die ‘99 talen’ af nemen, of alles in 1x op je 6e.

Maar goed, we mochten ook nog even in een soort test omgeving kijken. Peuters kunnen daar naar hartelust spelen met licht, kleur, vorm en geluid. Je wilt niet weten hoe het er daar uitziet als er 25 door het dolle heen zijnde, bibliothecarissen rond hupsen. Er staan daar microscopen waar je allerlei materialen onder kunt leggen om te zien wat de structuur is. Er staan glazen die je kunt laten zingen door er met je vinger over heen te wrijven, spiegels waar je licht in moet vangen en dit licht moet verzenden naar andere spiegels, een soort gang waar je doorheen kunt lopen terwijl elke stap die je zet sonargeluiden voortbrengt. Kortom, we mochten alles uitproberen en gebruiken. Daarna kwamen we in een ruimte waar allerlei “meubels” stonden voor kinderen. Voor wie wel eens op de kinderafdeling van de Ikea komt, daar lijkt het een beetje op. Allerlei stoeltjes in diverse vormen, waar je steeds weer wat anders van kan bouwen, “huisjes” met spiegels zodat je je van alle kanten kunt bekijken (in mijn geval wordt je daar een beetje depri van en begint Sonja Bakkeren ineens een ontzettend goed idee te lijken). Een van de dames van Dordrecht verdween in eens onderste boven in een soort kubus, alleen haar voeten staken nog boven de kussens uit. Reden natuurlijk om voor de zoveelste keer in een lachstuip te schieten. Al met al heel veel nieuwe ideeën opgedaan voor (her)inrichting van onze eigen locaties.

Na dit inspirerende bezoek rammelden we van de honger en zijn we verspreid Reggio in gegaan. Samen met de jeugdbibliothecaris uit Coevorden (behoorlijk van het pad af) en van Oegstgeest (ook zo’n randgeval) en een paar mensen van de VOB en ProBiblio naar een restaurant getogen. We hebben daar heerlijk gegeten en gedronken en mochten het restaurant niet verlaten voor we een stel ouwe mannetjes hadden geknuffeld. Daarna naar Bologna gegaan voor de borrel van de Kon. Ned. Uitgeverijen. Daar ben ik werkelijk tot ongekende hoogten gestegen op het gebied van netwerken. Heb snikkend van het lachen een verhaal van Conny (Probiblio) aangehoord en heb diverse contacten gelegd met uitgeverijen. Er komt trouwens een prachtig prentenboek van De Vier Windstreken; De grote opdracht, aan, die moeten we hebben! Buiten nog even met de schrijver van het Subrosa boekje staan praten en daarna met het groepje waar ik veel mee optrok de laatste trein naar Modena gemist. Het is uiteindelijk nog gelukt met een internationale trein en een 1 april grap om thuis te komen, maar je kunt je voorstellen dat ik behoorlijk was gesloopt. Bij terugkomst in het hotel zat Truuske Sanders met nog een paar mensen nog even gezellig na te praten en daar is me gevraagd om in een landelijke werkgroep te komen, en daar zeggen we natuurlijk geen nee tegen! Rond 1.30 uur mijn bed in gerold en heb daar heerlijk geslapen.

De volgende ochtend bezochten we de bibliotheek van Modena. Nu waren mijn verwachtingen, gezien de staat van de bibliotheek in Bologna, niet erg hoog dus ik was erg blij verrast toen bleek dat deze bibliotheek prachtig was gerestaureerd en heel modern was aangekleed. Wat ze daar met indirect licht doen is fantastisch. Ook hier hebben ze weer een compleet eigen ontsluiting en zitten er dagelijks een aantal mensen boeken te plastificeren. Ik zeg het niet vaak, maar lang leve de NBD! Deze bibliotheek had allerlei leuke, functionele meubels ontworpen om hun materialen ten toon te stellen en had voor zowel de jeugd- als de volwassenafdeling ontzettend inventieve oplossingen bedacht voor diverse, ons ook bekende, problemen. Een van de leukste dingen vond ik het meubel waarin ze afgeschreve materialen verkochten. Dit hadden ze een beetje ingericht als een soort marktkraampje, waar boven stond: “Gegarandeerd gebruikt! Deze boeken zijn oud en versleten omdat ze compleet zijn stuk gelezen, dit kunnen geen miskopen zijn” of iets van gelijke strekking. Geniaal! Overigens, alles is in de bibliotheken in Italië gratis. Ook inschrijven kost niets, zowel volwassenen als kinderen zijn gratis lid en gebruik van wat voor dienst dan ook is gratis! Het was ook opvallend druk in de bibliotheek. Veel jongeren die films aan het kijken waren, muziek aan het luisteren waren of aan het studeren waren. Overal kun je met je laptop inloggen op het wifisysteem, hier kunnen we nog veel van leren!

Na het bezoek aan de bibliotheek waren we het laatste stukje van de ochtend vrij en moesten we weer voor onze eigen lunch zorgen om daarna weer naar de beurs te vertrekken. Daar heb ik de mensen die ik op de borrel van de avond daarvoor had ontmoet, weer opgezocht en heb hun materiaal bekeken. We kregen als opdracht van Marian Koren mee dat we moesten kijken welke materialen we nog misten in het Nederlandse aanbod. Flink rondgekeken, leuke materialen gespott en daarna was het tijd voor het internationale overleg van bibliothecarissen. Heb hier een tijdje met een Australische dame staan praten over het jeugdbibliotheekwerk en met een stel Franse dames. Op zich zijn de problemen die wij kennen daar ook een probleem, en kun je zeggen dat alle bibliothecarissen over de hele wereld in hetzelfde schuitje zitten. Overigens, de voorzitter van IBBY gaf een prachtige zin mee, waar we allemaal, op onze eigen manier, wat mee zouden moeten doen: The library should give children books that are mirrors and books that are windows. Wat ze daarmee wilde zeggen was dat de bibliotheken kinderen boeken moeten geven waarin zij zichzelf herkennen (dit heeft te maken met kinderen die, om wat voor reden dan ook, tweetalig of in twee culturen worden opgevoed) en er moeten boeken staan die kinderen op de juiste wijze met de wereld om hen heen laat kennis maken. Na dit overleg en het gebruikelijke handenschudden etc. waren we weer een uurtje vrij voordat we weer naar Modena moesten om te eten met de NBD. Dit etentje had nog een staartje maar dat horen jullie nog wel. Daarna weer terug naar het hotel waar we nog wat hebben zitten praten (wederom tot 1.30 uur) en daarna het bed weer opgezocht.

De volgende ochtend vroeg vertrokken naar het vliegveld en in Amsterdam gepast afscheid genomen van al die leuke collega’s. Nooit geweten dat ik zulke leuke collega’s had. Al met al een dodelijk vermoeiende reis maar ontzettend veel gezien, geleerd en hele leuke mensen ontmoet. Met andere woorden, voor herhaling vatbaar.

Tijdens een bomvolle bijeenkomst in Bologna Children’s Bookfair werden de prijswinnaars van de H.C. Andersen awards bekend gemaakt. De auteur die gewonnen heeft is Jurgen Schubiger uit Zwitserland en de winnende illustrator is Roberto Innocenti afkomstig uit gastland Italie. De uitreiking van de prijzen vindt plaats tijdens het IBBYcongres september 2008 te Kopenhagen.
Dit stukje is geschreven in het kader van de Bologna reis 2008.

Nu volgt een kleine impressie van de eerste twee dagen in Bologna. De reis begon lichtelijk chaotisch op schiphol. Voordat iedereen present was had de organisatie al een lichtelijk rolling gekregen, maar uiteindelijk konden we inchecken en vertrekken. Onderweg alleen lichte turbulentie boven de alpen. Dit kan enige schrikreacties te weegbrengen, wat natuurlijk ook gebeurde bij deze dame. Na het landen en het verzamelen van de koffers gauw de bus in gestapt en vertrokken naar het hotel. Het hotel ligt niet in Bologna maar in Modena, dit betekent dat we elke morgen met de trein en/of bus moeten naar de beurs of andere locaties. Na aankomst in hotel ff uitgepakt en daarna de stad in. Samen met Gertruud, Dia en Jacky naar een rommelmarkt gelopen en daar heerlijk een uurtje rondgestruind. ’s Avonds werd ons een heerlijk maal voorgeschoteld in het hotel. Hier bleek dat we  met z’n allen behoorlijk rumoerig kunnen zijn, maar wel heel gezellig. Na het uitgebreide diner nog even een blokje om gelopen, om goed te kunnen slapen (een berg chocola naar binnen geslagen dat wil je niet weten!!) ’s Nachts was een kleine nachtmerrie. Omdat ik nog nooit mijn mobiel als wekker had gebruikt wist ik niet zeker of ik hier van wakker zou worden en sliep dus heel onrustig. Omdat er ook veel geluiden waren in de omgeving werd het slapen nog lastiger. Op een gegeven moment dacht ik te horen dat de douches aangingen in de aangrenzende kamer en schrok ik me een ongeluk. Ik had me natuurlijk verslapen. Lichtelijk vloekend rende ik de douche in en probeerde ondertussen een tandenborstel van tandpasta te voorzien, toen ik vermoedde dat ik te laat bij het ontbijt zou zijn. Misschien was douchen helemaal niet zo handig! Eerst maar eens kijken hoe laat het was. Je kunt je voorstellen dat ik behoorlijk van het pad afging toen bleek dat het pas 4.15 uur was! Klaarwakker en met gierende hartkleppen weer naar bed gegaan. Van slapen kwam dus helemaal niets meer. ’s Morgens bleek dat, met mij, andere collega’s ook een onrustige nacht hadden gehad. Aan het ontbijt verschillende weggetrokken bekkies en behoorlijk aanwezige wallen gespott! Na het ontbijt in ganzenpas naar de trein om op tijd bij de beurs in Bologna te zijn. Gigantisch groot en overweldigend, zo zou je het kunnen omschrijven. Na een paar uur Bolognabeurs naar een heerlijk restaurantje vervoerd en daar heerlijk gegeten (vraag me niet wat, mijn italiaans is desastreus maar het was wel lekker en leek op lasagne). Na de heftige lunch een bezoek gebracht aan een openbare bibliotheek in Bologna en wat dat betreft mogen wij in Nederland niet klagen. Info volgt als ik weer in L’dam ben. Na het bezoek aan de bibliotheek werden we losgelaten in Bologna en hebben daar een uurtje of 2 gezellig door de winkelstraatjes gewandeld en mensen gekeken. Kom nu net uit een restaurant rollen (maar dat mag geloof ik geen restaurant heten) en moest even bloggen ivm de winnaars van de HC Awards. Ik ga nu naar bed, en moet morgen om 8.30 uur weer in de trein zitten op weg naar Reggio! Als het lukt volgt er nog een bericht.

Welterusten!

We zijn weer een weekje verder en er is weer het nodige gebeurd. Vorige week dinsdag hebben we weer een Corbulo klas op bezoek gehad in de bibliotheek. Was weer lachen geblazen met die gasten, ze worden helemaal wild van het 4you! plein en kunnen niet wachten tot de Wii in gebruik genomen wordt. Woensdag was op prive gebied weer een dag die niet snel vergeten wordt. Mijn kinderen zijn allergisch voor pinda’s en tijdens het eten bij oma bleek dat Emma iets binnen had gekregen waar pinda in zat. Maar, wij hadden van de dokter een “magisch” drankje gekregen waarmee de gevolgen hiervan verholpen konden worden. Dus gauw naar huis, kind drankje gegeven en hopen dat het zou gaan werken. ’s Avonds laat, vlak voordat wij zelf naar bed zouden gaan hoorden we boven rare geluiden. Toen ik naar boven ging om te kijken wat er aan de hand was zag ik Emma rechtop in bed zitten en deed ze een perfecte imitatie van The Exorcist. Een origineel gevalletje van projectielkotsen. Alles zat onder!!! Omdat Emma en Nikki een kamer delen en in een stapelbed slapen, werd Nikki wakker van het licht dat aan ging. En, echt een kind van haar moeder, Nik wordt wakker, bekijkt de situatie, schat de duur van de schoonmaakoperatie in, pakt een boek en gaat…. lezen!!! Emma onder de douche gezet, bedden verschoond, kamer schoon gemaakt en Nikki (en later Emma ook) gewoon doorlezen. Affijn, zo rond 01.00 uur lag iedereen in bed, wasmachine aan en slapen maar. De volgende dag naar Utrecht voor een bijeenkomst in Utrecht over de reis naar Bologna en informatie over het Reggioprincipe. Was heel informatief en gezellig. Weer een druk weekend en vandaag begonnen aan ding 8. Deze vind ik wat lastiger, het lukte allemaal niet om het te saven maar heb wel vreselijk gelachen. Via leprechaun name generator heb ik een leprechaun naam gekregen, hou je vast: Fluffernutter O’Donaghue en (handig, als je gaat stoeien met je verschillende achternamen) Botox O’Neil. Ik heb ook een Jedi naam gekregen: Deksu Suzoe of the planet Diazepam! Werelds! En via deze site kun je door naar de Nerd name generator en daar werd ik Prunella, the JavaScript Genius! Ik vind ‘m leuk! Ook heb ik op de M&M generator een M&M character gemaakt. Die kon ik helaas niet saven of downloaden maar ben wel een uurtje in de weer geweest met haren, ogen en schoenen passen en heb een filmpje met dit character gemaakt en een foto’s gemaakt. Is echt leuk. Nogmaals, het lukte niet om ze te laten zien, maar je bent echt een avond bezig en komt de raarste dingen tegen. Nou, een kort berichtje, helaas zonder leuke plaatjes, maar als je m’n M&M character wil zien, laat me het weten, dan “roep” ik ‘m ff op.

Ik ben lekker aan de gang geweest met ding 7. Vreselijk gelachen om de foto’s die je via die Tags kunt vinden. Ik had gezocht op “Fish” en één van de eerste die ik vond was deze
Ik vond ‘m hilarisch. Via de Flickr Tools Collection had ik er allemaal teksten in gemaakt maar heb het niet aangedurfd om die te publiceren. Was leuk geweest als je die ook op je blog had kunnen toepassen. Dat is dus helaas niet gelukt. Ik moet zeggen dat ik Flickr leuk vind, maar dat ik het nog niet kan plaatsen in het alledaagse gebruik. Van Liselot heb ik begrepen dat je hier ook een soort afgeschermd gedeelte op kunt maken waar je alleen mensen op kan uitnodigen waarvan jij wil dat zij daar gebruik van kunnen maken. Dat zou het probleem en gezeur rondom al die foto’s van mijn kinderen wel oplossen. Opa’s en oma’s, tante’s en oom’s zeuren me de kop helemaal gek om foto’s en ik heb sinds 2001 geen foto’s meer laten afdrukken. Alles staat op schijfjes en daar raak ik momenteel het overzicht een beetje van kwijt. Al die kleredingen lijken natuurlijk op elkaar, dus je zoekt je een ongeluk naar het juiste schijfje, die fotoboeken waren in dat opzicht toch wel handiger, aan de kleur en de uitvoering kon je al zien of je het juiste boek had gepakt. Dus, een afgeschermd stuk voor prive foto’s zou leuk zijn. Is misschien wel eens het uitzoeken waard. Nu las ik net tot mijn grote ontzetting dat ik een gedicht moet schrijven over Flickr, slik… Ik ben een ramp op rijmelarij gebied maar zal mijn best gaan doen.

FLICKR
Zoek je een plaatje, een plaatje van bijvoorbeeld een… hond?
Kijk dan eens op Flickr rond (weggevertje he, dat rijm op hond en rond)
Hier vind je foto’s van dieren, planten, gebouwen en mensen
Zoveel als je maar kunt wensen
In allerlei soorten en maten, vormen en kleuren
Het enige dat je mist zijn de bijbehorende geuren
Dus, zoek je een plaatje, een plaatje van bijvoorbeeld een…hond?
Kijk dan eens op Flickr rond!

Zo hee, wat een gedicht man! Lijkt zo eenvoudig, maar hier zit een diepgang in…. Heeft me bijna een half uur gekost, maar het rijmt wel!

Afgelopen week als een dolle door ding 3,4 en 5 heen gegaan, en zowaar, het is blijven hangen. Zonder aarzelen ging deze dame naar de juiste sites, geen blunders bij het inloggen, geen angst aanjagende rare beelden die mijn laptopje vervuilden. Echt alleen dat wat ik gevraagd had, werd mij getoond. Dat geeft de burger moed zullen we maar zeggen. Nu begonnen aan ding 6…. Ik heb een Yahoo account geopend en ben foto’s gaan kijken. Ik moet zeggen dat ik het echt weird vind om de vakantiefoto’s van volslagen vreemden te bekijken. Geen idee wie dat zijn, waar ze zijn en wat ze doen. Boeit me voor geen meter. Het enige dat ik leuk vond waren de foto’s uit de Zoo, volgens mij omdat een aap een aap is en een panda een panda, of dat nu in Zuid-Oost Verweggistan is of in Lutjebroek. Dat zei me meer dan al die foto’s van mensen met een tropische cocktail, in het zwembad met zwembandjes (zowel de opblaasbare als de zelfgekweekte) of hangend aan een berg op God mag weten wat voor uithoek van de wereld. Om van dit stuk toch ook een beetje een blog te maken waarin ik wat vertel over wat ik doe, laat ik de afgelopen 2 dagen de revue passeren en probeer daar geFlickrde foto’s in te plaatsen. Geen idee of dat gaat lukken, maaaaaarrr, ik ga ervoor!

Dus, wat heb ik de afgelopen 2 dagen gedaan? Donderdag was weer een leuke dag, op en top chaos en rare toestanden: ’s morgens een VVE overleg, en voor diegenen die dat nu nog niet weten, nee, dat is niet de Vereniging van Eigenaren, maar Voor- en Vroegschoolse Educatie. Dit overleg was erg interessant, omdat het begin van de definitie van Kwetsbare Kinderen in Leidschendam-Voorburg werd gevormd. Dit betekent dat zowel de gemeente, als Florence, als de peuterspeelzalen in LV dezelfde criteria gaan hanteren om een kind op een VVE peuterspeelzaal te krijgen. Was leuk om dat vorm te zien krijgen. Daarna als een dolle terug naar Voorburg, want ongeveer een uurtje later had ik samen met Liselot een klassenbezoek van het Corbulo College. 15 jongetjes op laag VMBO niveau die we een bibliotheekintroductie gaven. Dat was lachen, wat zijn die kinderen direct en nog heerlijk te motiveren. Na het klassenbezoek onmiddelijk de auto in met Natalie en Yvonne, op weg naar Delft. Daar was een bijeenkomst voor Cultuurhistorische instellingen. Hier gingen we samenwerkingsprojecten en samenwerkingsvormen bekijken. Ik had nog niet gegeten en was dus naarstig op zoek naar iets eetbaars.

Ik heb daar de koffietafels afgezocht naar koekjes, kaakjes, alles, als het maar eetbaar was. Nu bleek dat Natalie dropjes in haar tas had. Om die los te krijgen van haar, daar was nog een klein gevecht voor nodig…
Na afloop heb ik Yvonne teruggebracht naar de bieb in Voorburg en ben toen naar huis gegaan. Thuis gekomen heb ik in 15 minuten man, kinderen, kat en vis gedag gezegd, heb wat gegeten en moest toen naar de Ouderraadsvergadering van de school van mijn kinderen. Rond 10.30 uur was ik thuis en rolde ik, compleet uitgewoond, mijn bed in (nadat ik de wasmachine en de droger natuurlijk een slinger had gegeven).
De volgende dag iets minder fris en fruitig weer op en naar Den Haag getogen voor het Voortgezet Onderwijs overleg. Daar zijn we met een project bezig voor klassenbezoeken en hebben we drukproeven van materialen bekeken en goed- en afgekeurd. Daarna naar Leidschendam om nog even “echt” te werken en daarna vrij… Alhoewel, vrij, ik heb dit weekend een logeetje (ja, dat maakt het kindertal 5 in huize Dekker) en die kwam vrijdagmiddag. Nu bleek bij het naar bed brengen dat het luchtbed lek was (dat was lichtelijk $**%#) hierdoor gingen de kids ongeveer een uur later slapen dan gepland. Zaterdagochtend zoonlief naar voetbal gebracht. Omdat ik nog niets had gedaan op het gebied van wassen, haren kammen etc. ben ik de auto niet uitgestapt en heb ‘m zo afgezet. Is wel logisch, ik zag er een beetje uit als 
De rest van de dag is redelijk verlopen. Uiteindelijk lag iedereen rond 21.00 uur op bed en sliep en kon ik rustig gaan Flickren. En dit is het resultaat. Ben benieuwd of het gaat lukken. Ik wil nog wat “linkjes” gaan leggen, maar kan eigenlijk geen leuke bedenken. Of misschien deze. Morgen gaan de kids een proefles volgen….. We naderen het middernachtelijk uur weer, ik ga er mee kappen. Gegroet!

Ben ik mezelf helemaal de hemel aan het in prijzen thuis, begreep ik toch niet meer hoe ik kon schrijven op mijn blog. Ik zat maar te kijken naar mijn website en maar verzinnen hoe ik nou toch bij m’n dashboard kon komen…. Gelukkig, geniale inval, misschien moet er eerst ingelogd worden, anders kan natuurlijk elke randdebiel hier iets op zetten. En nu weten we het weer. Ding 4 en 5 heb ik gedaan. Ontzettend leuk. Ik heb voor mijn “gewone werk” al RSS, dat heeft Natalie met engelen geduld bijna 2 jaar geleden aan mij proberen uit te leggen (en tenslotte ten einde raad het maar zelf op mijn computertje gezet). Ik gebruik het dagelijks en ben haar nog steeds dankbaar voor die acties (zo Natalie, genoeg de hemel in geprezen?). Nu weet ik (althans, dat hoop ik) hoe ik het zelf moet doen, al heb ik nog wel wat vraagjes over hoe ik, voor mij nuttige site’s, met rss in mijn werk e-mail krijg. Hoe ik dit moet doen in Netvibes heb ik nu door. Ik heb een paar tabbladen gemaakt en de sites van een paar collega’s toegevoegd. Ik begrijp alleen niet dat ik, als ik in de lijst op de 23dingensite klik op mijn weblog, die van Niki naar boven komt. Vind ik een duister gevalletje, maar misschien zit er een ontzettend logische verklaring achter. Affijn, ben lekker bezig geweest, heb veel abonnementen afgesloten om het maar zo te zeggen. Overigens, iedereen is ontzettend creatief en enthousiast. Ik had niet verwacht dat we zulke prachtige blogs konden produceren. (al blijven sommige namen me wel bezig houden…Majeschijt??)